ตอนที่ 492 เหนือดวงจันทร์

“นายหนีไม่พ้นหรอก”

แม่มดก้าวเท้าออกไปเป็นก้าวที่หก

หลังจากก้าวนี้ ระยะห่างระหว่างเธอกับลู่สวินก็ร่นเข้ามาอยู่ภายในระยะไม่ถึงหนึ่งร้อยลี้แล้ว

หากมองในแง่การมองเห็น ระหว่างเธอกับลู่สวินคล้ายมีเชือกเส้นหนึ่งเชื่อมโยงเอาไว้

ต่อให้ลู่สวินจะใช้เคล็ดอักษรพริบตาหนีไปไกลหนึ่งพันลี้ในชั่วพริบตาก็ไร้ประโยชน์

ระยะห่างระหว่างเธอกับลู่สวินยังคงไม่เปลี่ยนแปลงเลยแม้แต่น้อย

ลู่สวินหนีไปไกลเท่าใด ก็จะพาเธอเคลื่อนที่ตามไปไกลเท่านั้น

ลู่สวินไม่ยอมแพ้ ยังคงพยายามลองหาวิธีการใหม่อย่างไม่หยุดหย่อน

สิ่งที่แม่มดกำลังใช้อยู่ในยามนี้ ต้องเป็นเวทมนตร์ดำบางอย่าง หรือไม่ก็เป็นคำสาปมารที่คล้ายคลึงกับของบาร์บาราอย่างไม่ต้องสงสัย