เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมื่อวางของลงแล้ว อวี๋เจิงก็รีบแนะนำลู่ชิงอวี่ให้สองสามีภรรยารู้จักทันที ทั้งสองคนให้การต้อนรับอย่างอบอุ่นมาก ลู่ชิงอวี่แทบไม่รู้สึกเคอะเขินเลย และปรับตัวเข้ากับบรรยากาศได้อย่างรวดเร็ว
ลู่ชิงอวี่กับจางเสี่ยวฮุ่ยช่วยกันจัดเรียงผลไม้ให้เข้าที่ จากนั้นก็หิ้วเครื่องดื่มไปแช่น้ำริมลำธารเพื่อลดอุณหภูมิ ส่วนหวังหมิงต๋ากับอวี๋เจิงก็นั่งยอง ๆ ก่อไฟอยู่ข้าง ๆ
เมื่อเห็นผู้หญิงสองคนกำลังนั่งยอง ๆ วุ่นอยู่ริมลำธารที่ห่างออกไปเล็กน้อย หวังหมิงต๋าก็เอาศอกสะกิดเพื่อนเก่าที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาก่อไฟเบา ๆ แล้วกดเสียงต่ำถาม “ไปรู้จักกันได้ยังไง ก่อนหน้านี้ไม่เห็นนายเคยพูดถึงเลยสักนิด”
อวี๋เจิงเงยหน้าขึ้น ยิ้มอย่างเขินอายเล็กน้อย แต่ยังไม่ทันได้อ้าปาก หวังหมิงต๋าก็แซวขึ้นมา “แหม ยังมีเขินด้วยเหรอ รีบเล่ามาเร็วเข้า”
อวี๋เจิงเหลือบมองแผ่นหลังของลู่ชิงอวี่ด้วยหางตา จากนั้นจึงค่อยเล่าเรื่องราวที่ทั้งสองคนได้มารู้จักกันแบบคร่าว ๆ ให้ฟังรอบหนึ่ง