ตอนที่ 262 เกินความคาดหมาย

คุณปู่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ถึงได้ค่อย ๆ เอ่ยขึ้นว่า “ไม้ไผ่มีกันทุกบ้าน ถ้าไม่ได้ยึดทำเป็นอาชีพหลักก็คงมีพอใช้ ประเด็นหลักคือมันเปลืองเวลา มือใหม่เดือนหนึ่งทำได้อย่างมากสองสามตัวก็ถือว่าเก่งแล้ว”

“แล้วปู่ล่ะคะ” ลู่ชิงอวี่รู้ดีว่าคุณปู่ต้องเป็นคนที่มีงานฝีมืองานจักสานไม้ไผ่ดีที่สุดในหมู่บ้านหรู่หนานตอนนี้แน่นอน

“ตอนนี้ไม่ไหวแล้ว สายตาไม่ดี เรี่ยวแรงก็ถดถอย ถ้าเป็นเมื่อสิบปีก่อน เดือนหนึ่งห้าหกตัวไม่ใช่ปัญหาเลย” ลู่ตงฟางยอมรับความแก่ของตัวเองอย่างหาได้ยาก

ไม่ยอมรับก็ไม่ได้ การสอนเฉินหย่งซิงทำเก้าอี้ไม้ไผ่ครั้งนี้ งานที่ต้องใช้แรงล้วนพึ่งพาอีกฝ่าย ส่วนตัวเองคอยชี้แนะเป็นหลัก ยังดีที่เฉินหย่งซิงมีพื้นฐานการถักสานอยู่บ้าง ไม่อย่างนั้นคงต้องเหนื่อยต่ออีกสองวัน