ตอนที่ 257 กาลเวลาพิสูจน์ใจคน

ลู่ชิงอวี่เดิมทีคิดว่าคำพูดเหล่านั้นของอวี๋เจิงเมื่อคืนจะทำให้เธอนอนไม่หลับ ไม่นึกเลยว่าพอหัวแตะหมอน เพียงไม่กี่นาทีก็หลับลึกไป หนึ่งคืนไร้ซึ่งความฝัน

เช้าวันรุ่งขึ้น ทั้งสองคนไปที่พื้นที่ป่าด้วยกันเหมือนเช่นเคย ตอนที่อวี๋เจิงขับรถ มักจะอดไม่ได้ที่จะใช้หางตาเหลือบมองลู่ชิงอวี่อยู่เงียบ ๆ

เมื่อเห็นเธอมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างเงียบสงบ บนใบหน้าไม่มีสีหน้าใด ๆ ในใจเขาก็อดกระตุกวูบขึ้นมาไม่ได้ คงไม่ใช่ว่าเธอจะไม่คิดพิจารณาเรื่องของเขาจริง ๆ หรอกนะ?

อันที่จริงแม้ภายนอกลู่ชิงอวี่จะดูสงบ แต่ในใจกลับกระเพื่อมไหวระลอกคลื่นตั้งนานแล้ว เธอพยายามทำท่าทางเฉยชาเหมือนปกติ ทว่ามุมปากกลับคอยจะยกยิ้มขึ้นมาน้อย ๆ โดยไม่รู้ตัว กระทั่งเนินเขาและเงาไม้ที่พาดผ่านนอกหน้าต่าง ก็ราวกับจะสว่างสดใสและมีชีวิตชีวาขึ้นกว่าวันวานมาก