กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ลู่ชิงอวี่คิดไม่ถึงว่า ทันทีที่อวี๋เจิงเอ่ยปากถามก็ยังคงเป็นคำถามเดิมเมื่อคืน
“ชิงอวี่ ทำไมสองเดือนถึงไม่ติดต่อผมเลย แล้วก็ไม่รับโทรศัพท์ผมด้วย” เสียงของอวี๋เจิงเบามาก แววตากลับจริงจังเป็นพิเศษ เหมือนกับว่าจะต้องรอฟังคำตอบให้ได้
“ฉัน…” ลู่ชิงอวี่กำลังเค้นสมองคิดหาข้ออ้างที่พอฟังขึ้น แต่จู่ ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนเธอพลิกดูโทรศัพท์มือถือจนทั่วก็ไม่เห็นประวัติอะไรเลย จึงอดไม่ได้ที่จะถามกลับ “คุณโทรหาฉันด้วยเหรอคะ เรื่องตอนไหนกัน”
อวี๋เจิงคาดไม่ถึงเลยว่าเธอจะถามแบบนี้ จึงรีบยื่นมือไปควักโทรศัพท์มือถือออกมา หมายจะหาประวัติการโทรเพื่อพิสูจน์ตัวเอง ทว่าเขาคลำกระเป๋าทั่วทั้งตัวแล้ว กลับไม่พบแม้แต่เงาของโทรศัพท์มือถือ