กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ตอนที่อวี๋เจิงตื่นขึ้นมา ก็เป็นช่วงเช้าตรู่ของวันที่สองแล้ว เขานวดศีรษะที่ยังคงมึนงงอยู่บ้าง พอเพิ่งจะยันตัวลุกขึ้นนั่ง ผ้าห่มขนสัตว์ที่คลุมอยู่บนร่างก็เลื่อนหล่นลงมา ถึงได้พบว่าตัวเองนอนบนโซฟาในห้องรับแขกชั้นสองของบ้านตระกูลลู่มาหนึ่งคืน
ด้านนอกหน้าต่างท้องฟ้าสว่างจ้าแล้ว ทว่าในบ้านกลับยังคงเงียบสงัด เขายกมือขึ้นดูนาฬิกาข้อมือ เป็นเวลา 7 โมงเช้าตรงพอดี อวี๋เจิงไม่ได้ลังเลมากความ ลุกขึ้นไปอาบน้ำทันที ทั้งตัวพลันสดชื่นกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาไม่น้อย
เวลานี้ ลู่ชิงอวี่ยังคงหลับสนิท ช่วงครึ่งแรกของคืนเธอแทบไม่ได้ข่มตานอน แม้จะพยายามสงบจิตใจครั้งแล้วครั้งเล่า แต่การกระทำเหล่านั้นของอวี๋เจิงเมื่อคืน ก็ยังทำให้เธอว้าวุ่นใจจนสับสนไปหมดอยู่ดี