ตอนที่ 248 กลับดำเป็นขาว

ในใจของหวังเสี่ยวฮุ่ยความจริงกลัวมากอยู่แล้ว แต่เรื่องมาถึงขั้นนี้ ก็ทำได้เพียงกัดฟันสู้ดูสักตั้ง ยังไงเสียต้าหนิวก็เป็นแค่คนโง่ คำพูดที่ลู่ชิงอวี่พูดคนเดียว คณบดีก็คงไม่เชื่อไปทั้งหมด อย่างน้อยตัวเธอเองก็อยู่ที่นี่มาสองปีกว่าแล้ว คงไม่ถึงกับไม่มีหน้ามีตาเหลืออยู่บ้างเลยหรอกมั้ง

กำลังคิดอยู่ ลู่ชิงอวี่ก็เคาะประตูห้องทำงานคณบดีอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อย ด้านในส่งเสียง “เชิญเข้ามา” ดังออกมาอย่างรวดเร็ว

ทั้งสองคนผลักประตูเข้าไป มองแวบแรกก็เห็นว่าในห้องทำงานนอกจากคณบดีแล้ว ยังมียืนอยู่อีกหนึ่งคนคุ้นเคย นั่นคือจางอวิ๋น ต้าหนิวพอเห็นเธอก็ยิ้มร่าร้องเรียกขึ้นมาทันที “อวิ๋นอวิ๋น!”

จางอวิ๋นหันหน้ามา ยิ้มอย่างอ่อนโยนพลางถาม “ต้าหนิว ไม่กี่วันนี้ทำตัวดีไหมเอ่ย ได้กินข้าวเข้านอนดีหรือเปล่า”