ตอนที่ 225 ตำบลเฟยฮวา

ปัญหาทางฝั่งพื้นที่ป่าถือว่าพอจะแก้ไขได้ในระดับหนึ่งแล้ว ลู่ชิงอวี่จึงได้ว่างลงบ้าง เธอฟื้นฟูนิสัยการออกไปหาแรงบันดาลใจทุกสามถึงห้าวันขึ้นมาใหม่ นั่นคือการถ่ายภาพทิวทัศน์วิถีชีวิตผู้คนในท้องถิ่น พร้อมทั้งบันทึกและเรียนรู้งานหัตถกรรมกับอาหารดั้งเดิมที่ใกล้จะสูญหายเหล่านั้น

ครั้งนี้ เธอเดินทางไปยังตำบลเฟยฮวาซึ่งอยู่ห่างจากตำบลฉางผิงออกไปกว่า 100 กิโลเมตร ที่มาของชื่อเมืองเล็กแห่งนี้งดงามเป็นพิเศษ เนื่องจากที่นี่มีพืชชนิดหนึ่งเจริญเติบโตอยู่ มันจะออกดอกในเดือนตุลาคมของทุกปีเท่านั้น ดอกไม้นั้นเป็นสีชมพูอ่อน ขนาดไม่ใหญ่ ทว่ากลับผลิบานเบียดเสียดแน่นขนัดเต็มกิ่งก้าน เชื่อมต่อกันเป็นพวงห้อยย้อยลงมา มองดูแต่ไกลราวกับต้นหลิวต้องสายลม