กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
พึ่งจะออกจากตำบลเฟยฮวา ลู่ชิงอวี่ก็ได้รับโทรศัพท์จากเฉินลี่ลี่ “อะไรนะ เธอลาออกแล้วเหรอ” เธอแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง พอวางสายไปแล้ว เท้าก็เผลอเหยียบคันเร่งให้จมลงกว่าเดิมโดยไม่รู้ตัว
เพียงครึ่งชั่วโมงกว่า ทั้งสองคนก็เจอกันที่ร้านของหวานแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นช่วงเวลาน้ำชาตอนบ่ายพอดี แขกในร้านจึงค่อนข้างเยอะ
ลู่ชิงอวี่ยังไม่ทันได้สั่งของกิน ก็เอ่ยปากถามขึ้นทันที “ลาออกจริง ๆ หรือ” เมื่อเห็นอีกฝ่ายยิ้มแล้วพยักหน้า เธอจึงแขวะอย่างไม่เกรงใจ “ฉันไม่รู้มาก่อนเลยนะว่าเธอจะเป็นคนคลั่งรักขนาดนี้!”