ตอนที่ 224 กระสับกระส่าย

เพิ่งเลิกงาน เฉินหงเสียก็ได้รับข้อความที่ลู่ชิงอวี่ชวนพวกเขาไปกินข้าวที่บ้าน เธอแอบเขยิบเข้าไปใกล้หลี่หวยสุ่ยแล้วกดเสียงถามเบา ๆ ว่า “วันนี้ชิงอวี่มาแล้วไม่ได้พูดอะไรเลย จู่ ๆ ตอนนี้ก็ชวนพวกเราไปกินข้าว... คงไม่ใช่ว่าไม่อยากให้พวกเราทำต่อแล้วหรอกนะ?”

ขาที่กำลังจะก้าวขึ้นมอเตอร์ไซค์ของหลี่หวยสุ่ยชะงักลง เขาหันกลับมามองเธออย่างประหลาดใจแล้วพูดอย่างไม่ค่อยแน่ใจนัก “คงไม่มั้ง? พวกเราก็ทำกันได้ดีไม่ใช่เหรอ?”

จากนั้นเขาก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้กะทันหัน จึงรีบถามต่อทันที “วันนี้เธอเห็นแปลงที่ถูกไฟไหม้นั่นแล้ว ได้พูดอะไรบ้างไหม?”

เฉินหงเสียส่ายหน้า “เปล่านะ ตอนที่เธอเดินไปตรงนั้นฉันยังตั้งใจสังเกตสีหน้าของเธออยู่เลย เธอก็มองผ่าน ๆ แวบหนึ่งแล้วก็เดินจากไป... คงไม่ถึงขนาดนั้นหรอกมั้ง?”

แม้จะพูดไปอย่างนั้น แต่เฉินหงเสียเข้าใจรูปแบบการทำงานของลู่ชิงอวี่ดีว่าเธอจริงจังเข้มงวดกับงานมาโดยตลอด ยิ่งคิดในใจก็ยิ่งไม่มีความมั่นใจ จนอดที่จะรู้สึกวิตกกังวลกระสับกระส่ายมากขึ้นไม่ได้