กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมื่อเห็นลู่หมิงหางมาเงียบ ๆ แล้วก็จากไปเงียบ ๆ ลู่ชิงอวี่ก็อดหัวเราะไม่ได้ เธอไม่แน่ใจว่าเฉินลี่ลี่ฝังใจเพราะไขว่คว้าไม่ได้ หรือรักลึกซึ้งจริง ๆ กันแน่ แต่พูดเปิดอกกันได้ก็ถือเป็นเรื่องดีอยู่แล้ว
“หมิงหางมาทำอะไร ทำไมรีบกลับเร็วนักล่ะ” เก๋อหลานหลานมองดูหลานสาวที่เดินลงมาจากบันได พลางเอ่ยถามอย่างสงสัย
ลู่ชิงอวี่หุบยิ้มแล้วตอบอย่างไม่ใส่ใจว่า “ไม่มีอะไรค่ะ แค่ว่าง ๆ เลยแวะมานั่งเล่น เพิ่งมาถึงอาหลุนก็โทรตามให้กลับไปเชือดเป็ด”
หญิงชราไม่ได้คิดอะไรมาก จู่ ๆ ก็ย่นจมูกสูดดมฟุดฟิด “ทำไมในบ้านมีกลิ่นเหมือนท่อน้ำทิ้งอยู่เรื่อยเลย”
“ห้องครัวหรือห้องน้ำตันหรือเปล่าคะ”
“ไม่มีเลยนะ!” หญิงชราตอบอย่างมั่นใจ เธอเพิ่งเดินออกมาจากห้องครัว กลิ่นเหม็นไม่ได้ลอยมาจากตรงนั้นแน่นอน ส่วนห้องน้ำก็เพิ่งทำความสะอาดไปเมื่อเช้า สะอาดเอี่ยมทีเดียว