เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
พอพ้นเทศกาลไหว้พระจันทร์ งานในพื้นที่ป่าก็ต้องเริ่มลงมือ วันก่อนหน้าลู่ชิงอวี่ตั้งใจนำเงินค่าแรงล่วงหน้าไปส่งให้ที่บ้านของเฉินหงเสียก่อน เรื่องที่ควรคุยตกลงกันไว้เรียบร้อยหมดแล้ว เธอจึงไม่ได้พูดจาเยิ่นเย้อ พอเห็นอีกฝ่ายนับเงินครบถ้วนแล้วก็เอ่ยลา
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เธอขับรถกระบะพาคนไม่กี่คนมุ่งหน้าเข้าป่าไปด้วยกัน พอไปถึงที่ เธอก็ชี้เส้นแบ่งเขตพื้นที่ป่าระหว่างบ้านตนเองกับบ้านของลู่หย่งฮุยให้ทุกคนดูอย่างละเอียดรอบหนึ่งต่อหน้าทุกคน
“ทุกคนต้องระวังให้ดี อย่าล้ำเขตนะคะ”
“วางใจเถอะ” หลี่หวยสุ่ยเป็นคนพูดน้อย แต่น้ำเสียงจริงจังมาก
ลู่ชิงอวี่มองดูคนที่อยู่ด้านหลังเขา พอเห็นทุกคนพยักหน้ารับคำแล้ว จึงค่อยกำชับเรื่องอื่น ๆ ที่ต้องระวังต่อไป
“ตอนนี้เข้าสู่สารทต้นฤดูแล้ว อากาศแห้งต้นไม้ก็แห้ง เวลาเผากองวัชพืชต้องระวังเรื่องไฟให้มาก อย่าเห็นแก่ความสะดวกจุดไฟในป่าเด็ดขาดเลยนะคะ”