เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในขณะที่สองปู่หลานกำลังตกอยู่ในความเงียบ จางหลานก็คล้องตะกร้าเดินยิ้มแย้มเข้ามาในลานบ้าน “ชิงอวี่ วันนี้อยู่บ้านเหรอ!”
ลู่ชิงอวี่ได้ยินเสียงจึงเงยหน้าขึ้น พลางพับสมุดบันทึกลง “อาสะใภ้ ไม่ได้เห็นท่านแวะมาคุยตั้งนานเลยค่ะ!”
จางหลานนอกจากจะไม่รู้สึกกระดากอายแล้ว สีหน้ากลับยิ่งเผยความดีใจ “ก็มัวแต่ยุ่งเรื่องงานแต่งของหย่งหงอยู่น่ะสิ!”
ลู่ชิงอวี่ถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเข้าสู่ช่วงต้นเดือนกันยายนแล้ว เหลือเวลาอีกแค่ยี่สิบกว่าวันก็จะถึงกำหนดแต่งงาน จึงรีบพูดขึ้นว่า “อัยยา เกรงใจจังเลยค่ะอาสะใภ้ ช่วงนี้หนูยุ่งมากจนไม่ได้ไปช่วยเลย มีอะไรที่หนูพอจะช่วยได้ก็บอกมาได้เลยนะคะ!”
“ไม่เป็นไรหรอก ล้วนเป็นงานจุกจิกทั้งนั้น ค่อย ๆ เตรียมไปก็เรียบร้อย” จางหลานยิ้มจนหุบปากไม่ลง
ลู่ตงฟางรู้ว่าคงคุยธุระต่อไม่ได้แล้ว จึงบอกกับจางหลานว่า “นั่งสิ” แล้วก็ไปเคาะประตูห้องของเก๋อหลานหลาน ไม่นานนัก เก๋อหลานหลานก็เดินออกมาจากห้อง