เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังผ่านการปรึกษาหารือกันมาสองวัน ในที่สุดลู่ชิงอวี่ก็ยอมรับข้อเสนอแนะของปู่ ตัดสินใจให้หลี่หวยสุ่ยเป็นคนนำทีม
“อะไรนะ คนงานยังต้องให้ฉันหาเองอีกเหรอ” หลี่หวยสุ่ยเบิกตากว้าง
ลู่ชิงอวี่พยักหน้ายืนยัน “ใช่ค่ะ จะใช้ใครลุงกำหนดเองได้เลย ขอแค่งานออกมาดีก็พอ ค่าแรงหนูจะคิดบัญชีจ่ายให้ลุงทั้งหมดทีเดียว แล้วค่อยให้ลุงเป็นคนแจกจ่ายต่อค่ะ” นี่คือผลลัพธ์ที่พวกเขาสามคนย่าหลานปรึกษากันมาตลอดทั้งคืน ต้องให้สิทธิ์ขาดแก่หลี่หวยสุ่ย เพื่อไม่ให้มีใครต่อหน้าทำเป็นเชื่อฟังแต่ลับหลังฝ่าฝืน การให้เขาเลือกคนเอง ก็เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้มีใครเอาลู่ชิงอวี่มาข่มเขา
เมื่อเห็นหลี่หวยสุ่ยยังคงยืนอึ้ง ลู่ชิงอวี่จึงพูดต่อ “หลังการเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงก็เริ่มงานทันที เร่งทำให้เสร็จก่อนหิมะตก ลุงต้องลองคำนวณดูว่าต้องใช้คนงานเท่าไรค่ะ”
ในฐานะชาวไร่ผู้ช่ำชอง งานแค่นี้หลี่หวยสุ่ยย่อมรู้อยู่แก่ใจ ลู่ชิงอวี่ไม่ได้ก้าวก่ายชี้นิ้วสั่งมากความ เพียงแค่แจ้งความต้องการ “เคลียร์เศษวัชพืชใต้ป่าให้สะอาดเรียบร้อยก่อน แล้วค่อยขุดนาขั้นบันไดให้เสร็จก็พอค่ะ”