เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ลู่ชิงอวี่กลับมาถึงหมู่บ้านหรู่หนานก่อนที่ปู่กับย่าจะเข้านอน เพราะดึกมากแล้วจึงยังไม่มีเวลาปรึกษาเรื่องขายไม้
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เธอถูกเสียงโทรศัพท์ของอวี๋เจิงปลุกให้ตื่น “ชิงอวี่ บ่ายวันนี้ผมจะกลับไป พรุ่งนี้พวกเราค่อยไปพื้นที่ป่าอีกรอบ ผมจะได้ทำเครื่องหมายต้นไม้ที่ต้องโค่นไว้ด้วย พอถึงเวลาค่อยโค่นตามเครื่องหมายก็พอครับ”
สายโทรศัพท์นี้ทำเอาลู่ชิงอวี่ดีใจยกใหญ่ เธอเองก็กำลังกลุ้มใจอยู่พอดีว่าจะทำการตัดสางอย่างไรถึงจะเหมาะสม!
พอกดวางสาย เธอก็รีบโทรหาหลินอวี่ทันที “พี่อวี่ ช่วยถามอาหลิวให้หนูหน่อยได้ไหมคะว่าพรุ่งนี้ว่างหรือเปล่า”
“รีบขนาดนี้เลยเหรอ ขาดเงินใช้หรือเปล่าครับ” น้ำเสียงของหลินอวี่แฝงความห่วงใย
“ไม่ใช่เรื่องเงินหรอกค่ะ” ลู่ชิงอวี่รีบอธิบาย “ที่โค่นต้นไม้ก็เพื่อการตัดสาง ต้องเลือกโค่น พรุ่งนี้พอดีจะไปเลือกต้นไม้ อยากให้อาหลิวไปด้วยกัน จะได้รู้แนวทางไว้ก่อนค่ะ”