ตอนที่ 198 เพื่อนใหม่

พอออกมาจากบริษัทของหลินอวี่ ลู่ชิงอวี่เดิมทีตั้งใจจะกลับบ้านไปปรึกษาเรื่องขายไม้กับปู่ทันที ทว่าเพิ่งดึงประตูรถเปิดออก เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นมาอีก หน้าจอปรากฏเบอร์โทรศัพท์ในพื้นที่สายหนึ่งที่ไม่ได้บันทึกชื่อไว้ สายเรียกเข้าจากคนแปลกหน้าแบบนี้เธอเคยชินไปตั้งนานแล้ว

เธอเข้าไปนั่งที่เบาะคนขับ แล้วกดรับสายอย่างไม่ใส่ใจนัก “สวัสดีค่ะ ใครคะ?”

“สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่าใช่คุณลู่ชิงอวี่ไหมคะ?” ปลายสายส่งเสียงผู้หญิงที่ฟังดูเป็นผู้ใหญ่แว่วมา ฟังดูทั้งไม่คุ้นเคยและคาดเดาอายุได้ยาก

“ฉันเองค่ะ คุณคือใครคะ?”

“ฉันชื่อเฉิงจินอันค่ะ เปิดร้านอาหารพื้นเมืองอยู่ในอำเภอ อยากจะเลี้ยงข้าวคุณสักมื้อ ไม่ทราบว่าตอนเย็นว่างไหมคะ?” อีกฝ่ายแนะนำตัวสั้น ๆ แล้วเอ่ยชวนตรง ๆ

ลู่ชิงอวี่รู้สึกว่าคำชวนนี้ค่อนข้างกะทันหันไปหน่อย คนที่ไม่เคยรู้จักกันเลยคุยโทรศัพท์กันครั้งแรกก็คิดจะเลี้ยงข้าวแล้วหรือ?

“มีธุระอะไรรึเปล่าคะ?” เธอไม่ได้ปฏิเสธไปตรง ๆ แต่ก็ไม่ได้ตอบตกลงในทันที