เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เก๋อหลานหลานก็ตระหนักว่าไม่ค่อยเหมาะกับสถานการณ์จึงล้มเลิกความคิด แล้วก้าวเร็ว ๆ ไปยังแผงด้านหน้า “แม่ค้าน้องสาว ไข่เป็ดขายยังไงจ๊ะ?”
“เจ็ดหยวนแปดเหมาค่ะ” เจ้าของแผงตอบพลางยิ้มหัวเราะหึ ๆ
“อุ๊ย แพงกว่าเจ้าข้างหน้าตั้งสามเหมาแน่ะ” เก๋อหลานหลานลองชั่งน้ำหนักไข่เป็ดในมือ
“พี่สาว ไข่เป็ดของฉันไม่เหมือนกันนะ” เจ้าของแผงพูดอย่างภาคภูมิใจ “ตำบลฉางสุ่ยของพวกเรามีแม่น้ำใหญ่ พี่รู้ใช่ไหมล่ะ?”
เมื่อเห็นเก๋อหลานหลานพยักหน้า เธอจึงพูดต่อ “เป็ดของฉันเลี้ยงไว้ริมลำธารแยกจากแม่น้ำ กินผักป่ากับหอยขมทุกวัน” พูดพลางหยิบไข่เป็ดฟองหนึ่งขึ้นมา แบไว้กลางฝ่ามือ “พี่ลองชั่งน้ำหนักดูอีกทีสิ ไข่ของพวกเราเปลือกหนา ไข่แดงฟองใหญ่จริงไหมล่ะ”
ลู่ชิงอวี่ที่ยืนอยู่ด้านหลังก็ถูกดึงดูดความสนใจเช่นกัน จึงหยิบไข่เป็ดฟองหนึ่งขึ้นมาโยนเบา ๆ สลับในอากาศ ไม่คาดคิดว่าจะถูกใครคนหนึ่งชนเข้า ไข่เป็ดตกลงพื้นแตกเสียงดังเพล้ง