เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
พริบตาเดียวก็ล่วงเข้าสู่ช่วงกลางเดือนเมษายน ลู่ชิงอวี่มีงานล้นมือจนแทบไม่ได้หยุดพัก ทั้งต้องทำไร่ดำนา ทั้งต้องหีบน้ำมันขายน้ำมัน และยังต้องปลีกตัวเข้าหมู่บ้านไปรับสินค้า ถึงขนาดไม่ทันสังเกตว่าบ้านเฉินต้าโหย่วกับบ้านเฉินหงเสียขึ้นเขาไปเก็บใบชาตั้งแต่เมื่อไหร่ กระทั่งพวกเขานำใบชามาส่งให้ถึงที่
“ชิงอวี่ นี่เป็นใบชาที่ฉันเพิ่งทำเสร็จเมื่อสองวันก่อนจ้ะ” เก๋อหลานหลานยื่นตะกร้าใบหนึ่งมาให้ น้ำหนักราว ๆ สองถึงสามจิน
ลู่ชิงอวี่ไม่ได้เกรงใจ เธอหยิบใบชาออกมาหยิบมือหนึ่งมาชงทันที ใบชาลอยตัวพลิ้วไหวและคลี่ออกในน้ำ ค่อย ๆ สกัดออกมาเป็นน้ำชาชงสีเขียวอมเหลืองกระจ่างใส ส่งกลิ่นหอมฟุ้งขจรขจาย
เธอรินน้ำชาออกเป็นสี่ถ้วย ยื่นให้ลู่ตงฟาง เก๋อหลานหลาน และจางหลานคนละถ้วย สุดท้ายจึงยกถ้วยของตัวเองขึ้นมาจิบชิม น้ำชาชงอบอวลด้วยกลิ่นเกาลัดและความสดชื่นของแร่ธาตุ แรกชิมรู้สึกขมปร่าเพียงเล็กน้อย แต่ความหวานชุ่มคอกลับคืนมาอย่างรวดเร็วและหนักแน่น