เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
พอไปถึงตัวเมืองอำเภอ ทั้งสองคนก็แยกย้ายกันไปจัดการ หลี่เยว่รับหน้าที่ไปถ่ายสำเนาข้อตกลง ซื้อปากกาเซ็นชื่อ แล้วยังแวะไปซื้อยาสามัญประจำบ้านสำหรับฟกช้ำดำเขียวที่ร้านขายยาอีกด้วย
ส่วนลู่ชิงอวี่ไปจัดซื้อสิ่งของอื่น ๆ เนื่องจากเป็นลูกค้าเก่าแก่ เธอจึงยื่นรายการให้ผู้ขายส่งโดยตรง แล้วค่อยกลับมาตรวจนับและจ่ายเงินทีหลังก็พอ
พอลู่ชิงอวี่ลากของคันแรกกลับมาที่ข้างรถกระบะ ก็พบว่าหลี่เยว่มารออยู่ข้างรถแล้ว
“โอ้โห ขยับตัวเร็วจังนะ” ลู่ชิงอวี่ยิ้มชม
หลี่เยว่ยิ้มอย่างเขินอาย รีบวางของในมือขึ้นรถ พับแขนเสื้อขึ้นแล้วเริ่มช่วยขนของทันที พอลู่ชิงอวี่หันหลังจะไปลากรถคันที่สอง เห็นหลี่เยว่จะตามมาด้วยก็รีบห้ามไว้ “เธอเฝ้าของอยู่ตรงนี้นะ”
หลี่เยว่ตบหน้าผากตัวเอง “อัยยา เกือบลืมเรื่องนี้ไปเลย”