เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ทางด้านนี้ชาวบ้านที่เซ็นสัญญาเสร็จแล้วต่างรอซื้อสิ่งของที่ลู่ชิงอวี่นำมา เมื่อเห็นว่าเหลือแค่ผู้ใหญ่บ้านคนเดียว แล้วตอนนี้ดันเกิดเรื่องขัดข้องขึ้นมาอีก ก็มีคนทนรอไม่ไหว “หนูชิงอวี่ เอาของลงมาก่อนสิ ให้พวกเราที่เซ็นเสร็จแล้วได้เลือกก่อนเถอะ!”
ลู่ชิงอวี่พยักหน้าให้หลี่เยว่ เด็กสาวจึงเปิดประตูท้ายรถอย่างคล่องแคล่ว แล้วเริ่มยกของลงมาทีละกล่อง
ทั้งสองคนง่วนอยู่พักใหญ่ก็ยังไม่เห็นผู้ใหญ่บ้านกลับมา ลู่ชิงอวี่อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามคุณย่าชาวบ้านที่คุ้นหน้าคุ้นตากันคนหนึ่ง “คุณย่าคะ ที่นาข้าวของบ้านหลิวเทียนหมิงเยอะมากเหรอคะ?”
“ไม่เยอะหรอก!” คุณนายเฒ่าโพล่งออกมา ในใจของลู่ชิงอวี่กระตุกวูบ หรือว่าจะโดนหลอกเข้าแล้ว?
คุณนายเฒ่านึกอะไรขึ้นมาได้กะทันหัน จึงเสริมขึ้นว่า “แต่ปีนี้ถ้ารวมของลุงใหญ่เขาเข้าไปด้วยก็ถือว่าไม่น้อยนะ”