กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สองเฒ่าเห็นหลานสาวกลับมาก็รีบเดินไปที่ลานบ้านชะโงกมองกระบะท้ายรถกระบะ พอเห็นมีต้นชาวางอยู่แค่สองต้น ใบหน้าก็ยากจะซ่อนความผิดหวังไว้ ทว่าไม่ได้พูดอะไรมากความ
พอลู่ชิงอวี่อาบน้ำเสร็จ มานั่งที่โต๊ะอาหารด้วยความสดชื่นกระปรี้กระเปร่า ลู่ตงฟางก็ทนไม่ไหวในที่สุด “เกิดอะไรขึ้น”
คำถามที่ไม่มีปี่มีขลุ่ยนี้ทำเอาลู่ชิงอวี่อึ้งไป มองย่าเพื่อขอความช่วยเหลือ เห็นคู่ชีวิตไม่ส่งเสียง ลู่ตงฟางจึงพูดเสริมขึ้นมา “คนตั้งห้าคนหามาได้แค่สองต้นเองเหรอ”
พอเอ่ยถึงต้นชา ลู่ชิงอวี่ก็ยิ้มแย้มขึ้นมาทันควัน ลดเสียงลงโดยไม่รู้ตัว ลืมไปเลยว่าอยู่ในบ้านหลังใหม่ที่เก็บเสียงได้ดี “ไม่ใช่แค่นั้นหรอกค่ะ! ที่อ่าวจันทราเจอต้นเก่าแก่ตั้งสิบกว่าต้น แล้วยังมีต้นกล้าเล็ก ๆ ที่ย้ายปลูกได้อีกสิบกว่าต้นด้วย”