เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในที่สุดคลื่นความเย็นระลอกสุดท้ายก่อนการไถพรวนฤดูใบไม้ผลิก็ผ่านพ้นไป อุณหภูมิอบอุ่นขึ้นมาอยู่ที่สิบกว่าองศา ดอกผักกาดก้านขาวริมหมู่บ้านเริ่มผลิช่อดอกสีเหลืองอ่อน สายลมอ่อนพัดผ่าน อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมจาง ๆ ของดอกไม้ในอากาศ
รถกระบะสีเขียวเข้มแล่นไปอย่างช้า ๆ บนถนนบนภูเขาที่ขรุขระ จางหลานมองออกไปนอกหน้าต่างพลางทอดถอนใจ “เวลาผ่านไปไวจริง ๆ แปบเดียวก็เดือนมีนาคมแล้ว”
“นั่นสิ อีกแค่เดือนกว่า ๆ ก็ต้องยุ่งกับการเพาะปลูกฤดูใบไม้ผลิแล้ว” เฉินต้าขุยเอ่ยรับคำ
“ชิงอวี่ ปีนี้มีแผนอะไรบ้างล่ะ” จางหลานหันหน้ามาถาม ตอนนี้บ้านของเธอแทบจะเดินตามรอยลู่ชิงอวี่ทุกฝีก้าว หวังเพียงจะได้เกาะติดไปด้วยคน
“ก็เหมือน ๆ กับทุกคนค่ะ ถึงเวลาปลูกข้าวก็ปลูกข้าว ถึงเวลาปลูกข้าวโพดมันฝรั่งก็ปลูกข้าวโพดมันฝรั่ง” ลู่ชิงอวี่ยิ้มตอบ