ตอนที่ 156 ชาอู่หลงจากต้นเก่าที่ขึ้นผิดที่

ทั้งหมดเดินลุยป่ากันอยู่พักหนึ่ง ในที่สุดก็มาถึงจุดที่ขุดต้นชาเมื่อคราวที่แล้ว เมื่อมองหลุมขนาดใหญ่และลึกบนพื้น เฉินเฟิงที่ไม่มีประสบการณ์เท่าไรก็ร้องอุทานว่า “ขุดต้นชาต้นเล็ก ๆ จำเป็นต้องขุดหลุมใหญ่ขนาดนั้นเลยเหรอครับ”

เฉินต้าขุยพูดล้อว่า “เป็นไง กลัวขุดไม่ไหวเหรอ”

“ใครจะไปกลัวกันล่ะครับ!” เฉินเฟิงกลอกตาอย่างไม่ยอมแพ้ “เดี๋ยวก็รู้ฝีมือจริง!”

ทางด้านนั้นลู่ชิงอวี่กับสามีภรรยาเฉินต้าโหย่วเริ่มออกค้นหาต้นชากันแล้ว เมื่อเห็นทั้งสองคนยังคงต่อปากต่อคำกันอยู่ เฉินต้าโหย่วก็ขมวดคิ้วเอ็ดว่า “ยังจะมัวชักช้าอะไรอยู่อีก รีบทำงานได้แล้ว!”

ทั้งสองคนรีบหุบปากฉับ ยอมเข้าร่วมทีมค้นหาแต่โดยดี จางหลานอดเตือนไม่ได้ว่า “ดูกันให้ละเอียดหน่อยนะ” เธอไม่ได้เป็นห่วงเฉินเฟิงหรอก แต่กลัวเฉินต้าขุยจะสะเพร่ามากกว่า ในใจแอบคิดคำนวณไว้ว่า เดี๋ยวต้นแรกที่หาเจอจะให้เขาเป็นคนขุดก่อน จะได้ไม่เสียเวลา