ตอนที่ 154 ซื้อรถใหม่อีกคัน

ตั้งแต่เบิกทางไปจนถึงขุดต้นชากลับมาได้สำเร็จ ทั้งสามคนง่วนอยู่ตลอดแปดวันเต็มจนเหนื่อยล้าทั้งกายและใจ โดยเฉพาะเฉินต้าโหย่ว ช่วงสองสามวันที่ตามหาต้นชาเขามีความกดดันทางจิตใจอย่างยิ่ง พอขุดมาได้จริง ๆ และผ่อนคลายลง กล้ามเนื้อทั่วร่างก็ปวดเมื่อยระบมอย่างหนัก

ตอนค่ำ จางหลานตั้งใจมาหาลู่ชิงอวี่ด้วยสีหน้าเกรงอกเกรงใจอย่างเต็มเปี่ยม “ชิงอวี่จ๊ะ พรุ่งนี้พวกเราคงไปไม่ได้แล้วล่ะ…”

ปฏิกิริยาแรกของลู่ชิงอวี่คือคิดว่าทางบ้านเกิดเรื่อง จึงรีบถาม “เป็นอะไรไปคะ ต้องการให้ช่วยอะไรไหมคะ”

“ไม่ใช่ ๆ จ้ะ” โคนหูของจางหลานแดงเรื่อ รู้สึกกระดากอายอยู่บ้าง “ก็แค่…เหนื่อยไปหน่อย อยากพักสักวันน่ะ”