ตอนที่ 153 อ่าวจันทรา

เช้าตรู่วันต่อมา ลู่ชิงอวี่ทักทายสองสามีภรรยาเฉินต้าโหย่วด้วยความกระปรี้กระเปร่า “ลุงต้าโหย่ว อาสะใภ้ เมื่อคืนพักผ่อนสบายดีไหมคะ?”

อันที่จริงสองสามีภรรยากลุ้มใจจนนอนไม่ค่อยหลับตลอดทั้งคืน ผู้ที่บอกลู่ชิงอวี่ตั้งแต่แรกว่าภูเขาจันทรามีต้นชาก็คือสามีของตัวเอง ตอนนี้หาต้นชาไม่เจอ ได้รับค่าแรงมาก็รู้สึกไม่สบายใจ แต่ก็ไม่อยากให้ลู่ชิงอวี่ดูออก จางหลานจึงฝืนเค้นรอยยิ้มออกมา “ก็ดีจ้ะ เห็นเธอดูสดชื่นแจ่มใสดีนะ”

ลู่ชิงอวี่กำลังสตาร์ตรถ จึงไม่ได้สังเกตสีหน้าของทั้งสองคน เธอพูดอย่างหึ ๆ “แฮะ ๆ เมื่อคืนหนูนอนเร็วน่ะค่ะ”

เมื่อเห็นว่าทั้งสองคนไม่ตอบรับ เธอจึงเปลี่ยนประเด็น “ลุงต้าโหย่ว วันนี้พวกเราจะไปอ่าวจันทรากัน คุณยังจำได้ไหมคะว่าอยู่ตรงไหน?”

เฉินต้าโหย่วสะดุ้งตัวโยน ทันใดนั้นก็ตบขาตัวเองพลางหัวเราะร่า “ไอ้หยา! ฉันลืมที่นี่ไปได้ยังไงกันเนี่ย!”