เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ทั้งสามคนปากก็บอกว่าจะดื่มกันให้เต็มที่ แต่บนโต๊ะอาหารจริง ๆ กลับสำรวมกันมาก โจวเจิ้งหนานยกแก้วเหล้าขึ้นอธิบายว่า “เดี๋ยวผมยังต้องขับรถ วันนี้ขอจิบแค่ครึ่งแก้วพอ คราวหน้าค่อยมาดื่มกับผู้อาวุโสทุกท่านให้เต็มที่ครับ”
อีกสองคนก็เออออตาม แต่ละคนยกแก้วที่รินเหล้าข้าวฝีมือลู่ตงฟางหมักเองไว้เพียงครึ่งแก้วขึ้นมา
นอกจากลู่ชิงอวี่ที่คอยดูแลแขกแล้ว ลู่ตงฟาง ลู่คุนหลุน เฉินต้าโหย่ว และเฉินเฟิงต่างก็ร่วมโต๊ะด้วย เมื่อมีผู้อาวุโสอยู่ด้วย ชายหนุ่มทั้งสามคนจึงสำรวมขึ้นมาก ระหว่างมื้อส่วนใหญ่จึงเป็นคำพูดตามมารยาท ทว่าบรรยากาศกลับคึกคักเป็นกันเอง
“คุณโจวมาครั้งแรก ต้องลองชิมเนื้อหมูพื้นบ้านแท้ ๆ ของหมู่บ้านหรู่หนานเราให้ได้นะ” ลู่คุนหลุนเอ่ยต้อนรับอย่างกระตือรือร้น ใช้ตะเกียบกลางคีบน่องไก่ชิ้นโตให้โจวเจิ้งหนาน “เป็ดไก่พวกนี้ก็เลี้ยงเองที่บ้าน ไม่ได้ให้อาหารสัตว์แม้แต่น้อยเลย”