ตอนที่ 126 ใช้ประโยชน์จากส่วนต่างของเวลา

โดยไม่รู้เลยว่าลู่ชิงอวี่ได้ย้ายสมรภูมิไปยังหมู่บ้านตระกูลจางแล้ว และรับซื้อข้าวเหนียวทั้งเปลือกไปเกือบ 2,000 กว่าจินในราคาหกหยวนห้าเหมา

มากขนาดนี้รถของเธอขนไม่หมดแน่นอน จึงโทรศัพท์หาเกาชางเหว่ยโดยตรง “เพื่อนเก่า ช่วยหน่อยสิ?”

“มีอะไรเหรอ?” ปลายสายมีเสียงแทะแตงโมดังแว่วมา

ลู่ชิงอวี่ส่งพิกัดตำแหน่งไปให้ “หารถบรรทุกสินค้าที่วิ่งทางบนเขาได้และบรรทุกของได้สักหมื่นจินให้คันหนึ่งสิ”

“ไปรับซื้อของดีอะไรมาถึงต้องใช้เยอะขนาดนั้น?” อีกฝ่ายร้องอุทาน

“ข้าวเปลือก”

“เอ่อ…” พอได้ยินว่าเป็นข้าวเปลือก แล้วพอดูพิกัดตำแหน่ง เกาชางเหว่ยก็พูดไม่ออกไปบ้าง—วิ่งไปไกลขนาดนั้นเพื่อรับซื้อข้าวเปลือกเนี่ยนะ?

“ก็ได้ เดี๋ยวฉันไปตอนนี้เลย อีกประมาณสองชั่วโมงถึง”