เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังจากรับซื้อน้ำมันชาและเมล็ดชาติดต่อกันสามวัน ลู่ชิงอวี่ก็ได้น้ำมันชามาทั้งหมดห้าร้อยกว่าจิน หลังพักผ่อนหนึ่งวัน เธอก็เริ่มนำขวดเปล่าที่เหลืออยู่ก่อนหน้านี้มาฆ่าเชื้อ เตรียมจะกรอกใส่ขวดเพื่อเก็บรักษา
ลู่ตงฟางมองหลานสาววางกล่องน้ำมันชาที่บรรจุเสร็จเรียบร้อยซ้อนกันเป็นชั้น ๆ ใต้โต๊ะยาว จึงอดถามไม่ได้ “หนู ทำไมน้ำมันชานี้ถึงยังไม่ขายออกไปล่ะ” ในใจแอบพึมพำว่า หรือเป็นเพราะช่วงนี้ขายของมากเกินไป ธุรกิจเลยไม่ค่อยดีแล้ว?
“หนูยังไม่ได้ลงขายเลย กะว่าจะขายเดือนหน้า” ลู่ชิงอวี่ยิ้มพลางอธิบาย
“ทำไมล่ะ” คุณปู่ยิ่งงุนงง ของล้ำค่าขนาดนี้ไม่รีบปล่อยออกไป จะเก็บไว้ทำไมกัน?
ลู่ชิงอวี่เซี่ยวเซี่ยว ไม่ได้อธิบาย แต่กลับบอกคุณปู่ไปอีกว่า “สินค้าในหน้าร้านออนไลน์ พอข้าวโพดขายหมด หนูก็นำออกจากร้านทั้งหมดแล้ว”