ตอนที่ 116 สัมผัสแรกของการรับสินค้า

เมื่อลู่ชิงอวี่กลับมาที่ห้องรมเนื้ออีกครั้ง กลิ่นหอมของไก่ตุ๋นเห็ดหอมก็ลอยอบอวลไปทั่วทั้งห้องแล้ว ในกระทะเหล็กใบใหญ่บนเตาไฟ เนื้อหมักตากแห้งมันวาวถูกหั่นเป็นแผ่นบางเฉียบ กำลังผัดคั่วคลุกเคล้าอยู่กับพริกเขียวและต้นกระเทียมเขียว กลิ่นหอมผสานกับกลิ่นซุปไก่เข้มข้นจนชวนให้น้ำลายสอ

สองพี่น้องลู่ตงฟางกับลู่หนานฟางไม่กลัวร้อน เบียดกันอยู่หน้าช่องเตา พลางสุมไฟพลางเด็ดถั่วฝักยาวไปด้วย

ลู่ชิงอวี่เห็นว่ามื้อเย็นเตรียมการไปมากแล้ว จึงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดเบอร์ของลู่ปินแล้วโทรออกไป

หลังเสียงสัญญาณ “ตู๊ด… ตู๊ด…” ดังขึ้นไม่กี่ครั้ง ปลายสายก็ส่งเสียงแหบพร่าเล็กน้อยของลู่ปินออกมา “พี่ชิงอวี่”

“มากินข้าวสิ อ้อ… จะชวนอีถงมาด้วยไหม?” ลู่ชิงอวี่ลังเลครู่หนึ่ง แต่ก็ยังเอ่ยปากถาม

“อ๊ะ! ช่างเถอะครับ มันดูไม่ค่อยดี” ลู่ปินชะงักไปเพียงวินาทีเดียวก่อนจะปฏิเสธ

“นายส่งเธอถึงในหมู่บ้านขนาดนั้นแล้ว ยังจะกลัวเรื่องนี้อีกเหรอ?” น้ำเสียงของลู่ชิงอวี่แฝงการหยอกเย้าชัดเจน