เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมื่อเห็นสามคนย่าหลานยืนกรานเช่นนั้น ลู่หนานฟางก็ไม่ฝืนใจอีก ทว่าในใจกลับรู้สึกไม่ดีเลยจริง ๆ
ตั้งแต่เรื่องที่เข้าใจผิดพี่ชายคราวนั้น ประกอบกับตอนที่พวกเขาไปกินข้าวที่บ้านคราวก่อน ท่าทีเย็นชาไม่กระตือรือร้นของลูกชาย ก็ทำให้ระหว่างทุกคนเกิดช่องว่างขึ้นแล้ว
“เฮ้อ…” ลู่หนานฟางอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจเบา ๆ ออกมา
ลู่ตงฟางในใจก็รู้สึกไม่ดีเช่นกัน น้องชายกลับมาเขาดีใจกว่าใคร ทว่าปมในใจบางอย่างกลับยากจะคลี่คลายเสมอ โดยเฉพาะเมื่อนึกถึงหลานชายที่รักเอ็นดูเหมือนลูกชายมาตั้งแต่เด็ก แต่กลับทำท่าทีระแวดระวังใส่พวกเขาเช่นนั้น
“ย่าคะ หนูจะไปจับไก่มาสักตัว คืนนี้ตุ๋นซุปไก่แก่ ใส่เห็ดหอมป่าลงไปตุ๋นด้วยกันค่ะ” ลู่ชิงอวี่สัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่หนักอึ้ง จึงเปลี่ยนหัวข้อสนทนาได้ถูกจังหวะพอดี