กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“พี่หมิงหาง เกรงใจจริง ๆ ค่ะที่ทำให้พวกพี่ต้องเสียเวลา อีกเดี๋ยวพวกพี่กลับไปก่อนเถอะค่ะ พี่ต้องไปทำงาน ส่วนหมิงต๋าก็ต้องกลับเข้าเรียนด้วย” ลู่ชิงอวี่เอ่ยขึ้น เมื่อวานตัวเธอสับสนวุ่นวายไปหมดจนไม่มีเวลามาดูแลพวกเขาเลย
แต่ลู่หมิงหางกลับยิ้มพลางปฏิเสธ “ไม่เป็นไรหรอก หมิงต๋าต้องออกจากตัวเมืองไปโรงเรียนอยู่แล้ว จองตั๋วรถช่วงสายวันพรุ่งนี้ไว้เรียบร้อยแล้วด้วย”
“เขาไม่ได้เอาสัมภาระมาไม่ใช่เหรอคะ แล้วพี่ยังไงล่ะ ทางอู่ซ่อมรถไม่เร่งเหรอ”
“สัมภาระเดี๋ยวฉันกลับไปค่อยส่งพัสดุตามไปให้เขาก็ได้ ส่วนทางฉันยิ่งไม่เป็นปัญหา ช่วงสองสามวันแรกหลังเปิดปีใหม่ไม่ค่อยมีลูกค้า ฉันคุยกับเถ้าแก่ไว้ตั้งแต่แรกแล้วว่าจะไปช้าสักสองสามวัน”