เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมื่อทั้งสามคนพาเก๋อหลานหลานมาส่งถึงแผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลประจำอำเภอ ลู่ชิงอวี่ก็พบว่าหมอที่เข้าเวรอยู่กลับเป็นคุณหมอเจิงคนเดิมเมื่อคราวก่อน ในสถานการณ์คับขัน เธอไม่ทันได้คำนึงถึงความเหมาะสมระหว่างชายหญิง พุ่งเข้าไปคว้าแขนของคุณหมอเจิงเอาไว้ทันที
เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงร้อนรน “คุณหมอเจิง คุณหมอเจิง เร็วเข้า รีบดูย่าของฉันหน่อยค่ะ!”
“ย่าของคุณเป็นอะไรไปอีกล่ะ?”
“ท่านหมดสติไปอีกแล้วค่ะ แถมยังมีไข้สูงไม่ยอมลดเลย”
คุณหมอเจิงพอได้ยินว่าคนไข้มีไข้สูงไม่ยอมลด หัวใจก็พลันกระตุกวูบลงไป ถามด้วยเสียงขรึม “มีไข้มานานแค่ไหนแล้ว?”
“เริ่มตัวร้อนตั้งแต่ช่วงตีสามตีสี่เมื่อคืนค่ะ”
“กินยาอะไรไปบ้างแล้ว?” คุณหมอเจิงถามพลางก้าวเข้าไปตรวจดูอาการของคนไข้
ลู่หมิงต๋าได้ยินหมอถาม จึงเปิดดูใบวินิจฉัยและแผนดำเนินงานการรักษาที่คลินิกในตำบลออกให้ แต่กลับพบว่าบนนั้นมีตัวหนังสือเยอะเกินไป ยิ่งร้อนใจก็ยิ่งจับใจความสำคัญไม่ถูก จึงรีบยัดส่งให้พยาบาลที่อยู่ข้าง ๆ