กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ลู่หย่งฮุยฉลาดเป็นกรดจริง ๆ จับคำสำคัญในคำพูดของลู่ชิงอวี่ที่ว่า “ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย” ได้ในชั่วพริบตา ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะได้คิดอะไรมาก คนที่มาใหม่ก็เอ่ยปากขึ้นมาอีก
“แหม ฉันไม่ใช่คนนอกที่ไหนเสียหน่อย! น้องสองเป็นน้องชายแท้ ๆ ของสามีฉัน แต่พวกเธอเนี่ยสิ ความสัมพันธ์คงจะห่างกว่าหน่อยมั้ง!” จางฮุ่ยเฟินพูดจบก็หัวเราะคิกคักขึ้นมาอีก
ลู่ชิงอวี่เหลือบมองปู่ที่สีหน้าเขียวคล้ำ อดด่าในใจไม่ได้ว่าผู้หญิงอย่างจางฮุ่ยเฟินนี่มันตัวกวนน้ำให้ขุ่นชัด ๆ
ลู่หย่งฮุยเส้นเลือดปูดโปนขึ้นที่หน้าผาก สะกดกลั้นโทสะเอาไว้ แล้วเอ่ยกับหลี่ฉางกุ้ยอย่างสุภาพว่า “พี่สองหลี่ สะดวกให้พวกผมพาลูกกลับไปคุยกันหน่อยได้ไหมครับ พอถามให้รู้เรื่องแล้วพวกผมจะรีบมาอธิบายกับพี่และพี่สะใภ้ทันที”