เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ลู่ชิงอวี่ไม่พูดพร่ำทำเพลง เธอหยิบม้านั่งเตี้ยตัวเล็กเดินไปข้างตัวลู่ปิน แล้วยัดเข้าไปใต้ก้นของเขา
เมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่ขยับ เธอจึงพูดอย่างจนใจว่า “นั่งลงก่อนเถอะ นั่งยอง ๆ อยู่ตลอดแบบนี้ก็ไม่ไหวนะคะ”
ทุกคนเห็นการกระทำของลู่ชิงอวี่แต่ก็ไม่มีใครห้ามปราม เพียงแต่มีสีหน้าแตกต่างกันไป ในเวลานี้ลู่ตงฟางเอ่ยปากสั่งว่า “หลี่เหล่าเอ้อร์ ให้เมียนายไปตรวจดูให้ละเอียดสิว่าที่บ้านมีของหายหรือเปล่า”
หลังจากหลี่ฉางกุ้ยฟังจบ ก็แอบชำเลืองมองสีหน้าของลู่ตงฟางแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปมองหลินเสวี่ยฮวาผู้เป็นภรรยาแล้วพูดว่า “ไปดูเถอะ!”
หลินเสวี่ยฮวาทำตามอย่างว่าง่ายเริ่มเดินตรวจทั่วบ้าน เธอเดินวนรอบห้องโถงกลางบ้านหนึ่งรอบก่อน จากนั้นก็ทยอยเดินเข้าห้องนอนของลูกสาวทั้งสามคน และสุดท้ายก็วิ่งไปที่ห้องครัว