กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ตอนที่ลู่ชิงอวี่หอบแฮ่ก ๆ วิ่งไปถึงทางเข้าหมู่บ้าน ก็เห็นคนกลุ่มประปรายยืนล้อมอยู่ข้างรถบรรทุก ซึ่งหนึ่งในนั้นก็มีจางหลานอยู่ด้วย
พอมองเห็นเธอ จางหลานก็รีบเร่งเสียงดัง “เร็วเข้าสิ ถ้าเธอมาช้ากว่านี้อีกหน่อย คนส่งของคงคิดว่าเธอไม่เอาแล้วนะ”
ไม่รอให้ลู่ชิงอวี่เอ่ยปาก หล่อนก็ถามขึ้นอีก “ปู่ย่าของเธอก็ไม่อยู่บ้าน ที่บ้านเธอสั่งไว้กี่กระสอบ เธอรู้แน่ชัดไหม?”
“อืม หนู หนูรู้ค่ะ” ลู่ชิงอวี่ตอบไปพลางหอบหายใจอย่างหนัก
จางหลานถึงได้เบาใจ ตะโกนบอกคนที่อยู่บนกระบะรถบรรทุกว่า “คนบ้านลู่ฉางไห่มาแล้วนะ”
คุณลุงวัยกลางคนเอ่ยยิ้ม ๆ กับลู่ชิงอวี่ “ไปจ่ายเงินส่วนที่เหลือตรงที่นั่งข้างคนขับก่อน แล้วค่อยมารับปุ๋ยนะ”
ลู่ชิงอวี่ได้ยินดังนั้นจึงก้าวเร็ว ๆ ไปหน้าประตูฝั่งที่นั่งข้างคนขับ