เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 391 ตั้งใจถ่ายทอดวิชา
ใต้สุสานกระบี่
ในเพิงเย็นหน้ากระท่อมไม้ ผู้คนนั่งล้อมวงอย่างมีความสุข กำลังแล่ไก่ย่าง โต๊ะข้าง ๆ ก่อกองไฟขึ้นอีกครั้ง ข้างกองไฟเสียบหมั่นโถวขาวหลายลูก นี่คือ ‘อาหารมื้อดึก’ ของลี้มกโช้ว เซียวเหล่งนึ่ง และแม่นมซุน
สามนางไม่ค่อยกินของคาว เป็นการสืบทอดมาแต่สำนักเดียวกันจริง ๆ
ตอนนี้ลู่เหยากินจนปากเล็ก ๆ มันเยิ้ม สนุกสนานยิ่งนัก ส่วนลู่ชิงเรียบร้อยกว่ามาก กำลังใช้มีดเล็กแล่เนื้อทีละชิ้น
อั้งชิกกงหน้าด้านเบียดขึ้นมาบนเก้าอี้ของตงจั้ง นั่งร่วมม้ายาวตัวเดียวกันกับเขา มองตาเป็นมันขณะฝ่ายแรกแทะเนื้อ
ถูกคนจ้องตาเขม็งอย่างนี้ ต่อให้เป็นตงจั้งก็รู้สึกขัดใจอยู่บ้าง หางตาเขากระตุกเล็กน้อย “ท่านยังไงก็เป็นปรมาจารย์รุ่นหนึ่ง ไก่ย่างสองตัวแค่นี้ ท่านจะเอาจริงหรือ”