เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 389 คำรับปากต่ออั้งชิกกง
ใต้สุสานกระบี่
ตงจั้งยืนตระหง่านอยู่บนเรือน มองสบตาอั้งชิกกงที่อยู่เบื้องล่าง ฝ่ายหลังปล่อยพลังกดดันราวคลื่นยักษ์ซัดสาดสูงขึ้นเรื่อย ๆ ส่วนตงจั้งกลับนิ่งสงบราวผิวน้ำไร้คลื่น
ลมยามราตรีพัดเบา ๆ กระพือชายเสื้อของตงจั้ง ชายหนุ่มมีสีหน้าเรียบเฉยราวน้ำในบ่อน้ำโบราณ ตรงข้ามกับอั้งชิกกงที่เต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้อย่างชัดเจน
เวลานั้นลู่เหยากับอินทรียักษ์เดินเข้ามาใกล้ ดวงตากลมโตจ้องเขม็งไปที่อั้งชิกกง พลางเอ่ยว่า “พี่ชาย ตาแก่คนนี้เป็นคนเลวหรือเปล่า อยากให้เสี่ยวเหยาช่วยพี่จัดการไหม”
อินทรียักษ์ก็จ้องอั้งชิกกงด้วยแววตาเป็นประกาย ท่าทางพร้อมเปิดศึกทันทีหากพูดกันไม่รู้เรื่อง
อั้งชิกกงได้ยินก็กระตุกมุมปาก มองลู่เหยาที่ท่าทางอยากลองดี แต่ไม่ได้พูดอะไร
ตงจั้งปรายตามองลู่เหยา กล่าวว่า “ไปหลบอยู่ข้าง ๆ เถอะ เรื่องอะไรก็มีแต่เอ็ง”
“เชอะ...” ลู่เหยาจึงวิ่งไปหานางเซียวเหล่งนึ่ง ยืนเบียดชิดอยู่ข้างพี่เหล่งของนาง
“ตงจั้ง ลี้มกโช้วเป็นอะไรกับเจ้า เจ้าถึงต้องขัดขวางไอ้เฒ่าขอทานอย่างข้า? เจ้ารู้ไหมว่านางมือเปื้อนเลือด ก่อกรรมทำเข็ญไว้มากมายในยุทธภพ เจ้าจะเป็นศัตรูกับไอ้เฒ่าขอทานจริง ๆ หรือ” อั้งชิกกงจ้องตงจั้ง น้ำเสียงหนักแน่น