เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 384 วิชายุทธ์อัปเกรดรอบด้าน
ยามบ่าย
หน้ากระท่อมไม้ใต้สุสานกระบี่ ลู่เหยา ลู่ชิง และแม่นมซุนกำลังซ้อมมือกันอยู่ในลานกว้าง ทั้งสามคนไม่มีใครใช้อาวุธ ล้วนใช้มือเปล่าต่อสู้ระยะประชิด
เห็นเพียงสามร่างเคลื่อนไหวพลิ้วไหวไม่หยุด หมัดในมืออ่อนนุ่มดั่งสายน้ำ ท่วงท่าจริงบ้างลวงบ้าง ล่องลอยคาดเดาไม่ได้
ลู่เหยาร่างคล่องแคล่ว หมัดเปิดกว้างทั้งรุกทั้งรับ แม่นมซุนหนักแน่นอดทน แต่ละท่าแต่ละไม้หนักแน่นมั่นคง ลู่ชิงอ่อนโยนดั่งสายน้ำ นิ่งสงบดั่งสาวพรหมจรรย์ เคลื่อนไหวว่องไวดั่งกระต่ายตกใจ
ทั้งสามมีลีลาแตกต่างกัน เฒ่าทารกยืนมองอยู่ไม่ไกล พยักหน้าเป็นระยะ แต่บางครั้งก็ส่ายหน้า หมัดที่ทั้งสามใช้คือหมัดว่างเปล่าที่โจ้วแป๊ะทงคิดค้นขึ้นเอง
นี่คือวิชาหมัดที่อ่อนนุ่มที่สุดในหล้า เมื่อครั้งเฒ่าทารกถูกอึ้งเอี๊ยะซือขังไว้ในถ้ำใต้ดินที่เกาะดอกท้อ จู่ ๆ โจ้วแป๊ะทงก็เข้าใจหลักอันลึกซึ้งของ "ใช้ความว่างเข้าปะทะความจริง" และ "ใช้ความไม่พอดีชนะความพอดี"