กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 383 เป็นเกียรติอย่างยิ่ง
เลยหุบเขางูไปราวสามสิบลี้ บนหุบเขาเล็กแห่งหนึ่ง มีกระท่อมมุงจากสามหลังตั้งเรียงรายอยู่
เวลานี้ภายในกระท่อมหลังหนึ่งมีเสียงตีเหล็ก “ฉ่าง ๆ ๆ” ดังออกมา หน้าประตู บนก้อนหินสี่เหลี่ยม มีชายหนุ่มหน้าคล้ำสีหน้าเรียบเฉยนั่งขัดสมาธิอยู่ ในอ้อมแขนกอดกระบี่ยาวไว้เล่มหนึ่ง หลับตาแน่น ไม่ขยับเขยื้อนราวกับต้นสนเขียว
สายลมบนภูเขาพัดใบไม้ร่วงเต็มพื้นดังเสียง “ซ่า ๆ”
“แกร๊ก”
เป็นเสียงกิ่งไม้ถูกเหยียบหัก ดวงตาที่ปิดสนิทของชายหนุ่มลืมขึ้นในทันที มือขวาชักกระบี่ยาวออกเล็กน้อยแล้วกดลง นิ้วโป้งยันไว้ที่โกร่งกระบี่ เก็บพลังเงียบ ๆ
“ฟิ้ว!”