เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 322 เจ้าไม่รู้หรือ ว่าข้าก็เจ็บปวดใจเป็น
ราชครูกงจักรทองที่อยู่ไกลออกไปเห็นตงจั้งทะยานขึ้นฟ้าดุจพญาครุฑปีกทองก็ใจหายวาบ พอเห็นท่วงท่าโก่งธนูเตรียมยิงของเขา สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที
ร้องตะโกนลั่นว่า “ปกป้องท่านอ๋อง!!!!”
ฝ่ายกุบไลที่ถูกตงจั้งจับจ้องไว้แน่นก็ใจพลันรัดแน่น ความรู้สึกถึงภยันตรายมหาศาลปกคลุมทั่วอก จอกสุราในมือสั่นสะเทือน น้ำสุราหกกระฉอกออกไปกว่าครึ่ง
ยามนี้ระยะห่างของทั้งสองไม่ไกลไม่ใกล้ ด้วยกำลังแขนของตงจั้งการจะน้าวคันธนูนี้ให้เต็มนั้นง่ายดายนัก เพียงดึงเบา ๆ ก็โก่งธนูจนเต็มวงเดือนแล้ว
พอตงจั้งคลายนิ้ว ลูกธนูก็หลุดจากสายธนูพุ่งออกไปทันที
ฟิ้ว!!!!
ลูกธนูอันดุดันเพียงชั่วพริบตาก็พุ่งถึงตรงหน้ากุบไล กุบไลจ้องหัวลูกธนูที่วาววับด้วยแสงเย็นอย่างมึนงง กลับขยับเท้าไม่ไหว ยืนนิ่งค้างอยู่กับที่
“ท่านอ๋องระวัง!!!”