เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 321 ฝากของขวัญให้เจ้าอีกชิ้นหนึ่งแล้วกัน
ค่ายทัพมองโกล
ตงจั้งยืนอยู่บนกองฟืนมองไกลไปยังกุบไล ยิ้มพลางพูดกับเฒ่าทารกที่เกาะอยู่บนเสาธงด้านข้างว่า “ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า น่าเสียดายจริง ๆ...”
เดิมทีค่ายทัพมองโกลนี้ ตงจั้งตั้งใจจะมาด้วยตัวเอง เซียวเหล่งนึ่งรู้ว่าตงจั้งต้องไม่ยอมให้พวกนางตามมา และก็รู้ว่าฝีมือของเฒ่าทารกนั้นสูงล้ำนัก ในหุบเขาไร้รักทุกคนก็เคยประจักษ์มาแล้ว
แล้วจึงเดินไปข้างกายเฒ่าทารก ทำทีเป็นพูดเหมือนไม่ใส่ใจว่า “ตงจั้งจะไปค่ายทหารมองโกลเพื่อแกล้งหลวงจีนตัวใหญ่พวกนั้นน่ะ”
คำพูดที่คล้ายพูดกับตัวเองนี้ดึงความสนใจเฒ่าทารกได้ผล เดิมทีตงจั้งจะทำอะไรเขาก็ไม่สนใจ เขาเพียงตามติดเซียวเหล่งนึ่งอยู่คนเดียวเท่านั้น
และตงจั้งก็ไม่มีทางยอมให้คนที่ไม่ใช่ญาติมิตรตามไปเสี่ยงอันตรายด้วย ข้อนี้เซียวเหล่งนึ่งรู้จักนิสัยของคนที่ถือคติลูกผู้ชายคนนี้ดีเป็นอย่างยิ่ง