เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 320 เหมือนจะล้มเหลวแล้วนะ
ณ ห้องหนังสือในจวนสกุลก๊วย เมืองเซียงหยาง
อึ้งย้งฟังคำพูดของอั้งชิกกงแล้วถึงกับนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ เพราะนางไม่รู้เลยว่าเรื่องนี้ยังมีสองคนนั้นมีส่วนเกี่ยวข้องอยู่ด้วย หลังจากก๊วยพู้พาก๊วยเจ๋งกลับมา ทุกคนก็เร่งช่วยเหลือรักษาก๊วยเจ๋งกันทันที ก๊วยพู้จึงไม่มีเวลามาเล่าให้อึ้งย้งฟัง
“อาจารย์ ท่านหมายความว่าตงจั้งกับเฒ่าทารกทั้งสองคนก็ไปค่ายใหญ่ของกองทัพมองโกลด้วยหรือ?” อึ้งย้งเงยหน้าขึ้นมองอั้งชิกกงที่อยู่ตรงข้ามแล้วเอ่ยถาม
อั้งชิกกงยกชาร้อนขึ้นดื่มจนหมดรวดเดียว “อืม ตอนที่ข้ากับเจ้าเจ๋งถูกทหารมองโกลล้อมเอาไว้ ด้านหลังค่ายใหญ่ก็เกิดไฟลุกโชนขึ้นมา”
ได้ยินดังนั้น ดวงตาของก๊วยพู้ที่อยู่ข้างกายอึ้งย้งก็เป็นประกายวาวขึ้นมาทันที ที่นางไม่ยอมจากไปก็เพราะจุดประสงค์นี้เอง ต้องการฟังอั้งชิกกงเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในค่ายทหารมองโกลเมื่อครู่ให้มากกว่านี้ ถ้าจะให้พูดให้ชัดเจนก็คืออยากฟังข่าวคราวของคนผู้นั้น