เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 288 ในที่สุดก็มาแล้ว
เอี้ยก้วยเป็นเพื่อนดีคนแรกที่เสี่ยวเหยาได้รู้จัก และตงจั้งก็ไม่ได้รังเกียจคนผู้นี้ ถึงขั้นค่อนข้างชื่นชมคุณสมบัติบางอย่างของเขาอยู่บ้าง แต่ยังเทียบลู่ก้วนยิงไม่ได้ วิชาฝีมือของลู่ก้วนยิงแม้จะอ่อนด้อย ทว่ามีทั้งสติปัญญาและชั้นเชิงยอดเยี่ยม ทำเรื่องใดเด็ดขาด เมื่อภัยใกล้ตัวจะไม่ลังเลที่จะเลือกปกป้องชีวิตครอบครัวไว้ก่อน นี่คือสิ่งที่ตงจั้งชื่นชมเขามากที่สุด
ในบรรดาตัวละครมากมายในมังกรหยกไตรภาค คนคนนี้คบได้
ตงจั้งคบเพื่อนไม่ดูว่าเจ้าจะเก่งกาจแค่ไหนหรือมีอำนาจมากเพียงใด นิสัยถูกคอกัน นั่นก็คือเพื่อน
เอี้ยก้วยในสายตาตงจั้งนั้นเป็นเหมือนน้องชายเล็กที่เอาแต่ใจ ซุกซน และชอบโทษฟ้าดินและผู้อื่น ครั้นตอนนี้ยังมีสายสัมพันธ์ของเสี่ยวเหยาอีกชั้นหนึ่ง ในใจตงจั้งก็ไม่ต้องการให้เอี้ยก้วยตายไปเช่นกัน จึงเข้าไปทักทายก่อน
อาวเอี้ยงฮงจ้องมองตงจั้งที่ท่าทางเรียบเฉยราวกับไม่มีทุกข์ร้อน แล้วเอ่ยเสียงต่ำเข้มว่า “เจ้ารู้หรือไม่ว่าเฒ่าทารกอยู่ที่ใด”
นิ้วลูบคลำลวดลายบนด้ามดาบ ตงจั้งเอ่ยเสียงเบาว่า “ไม่รู้”
อาวเอี้ยงฮงถลึงนัยน์ตาดุ “เจ้าล้อข้าเล่นรึ!!?”