เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 286 หุบเขาไร้รัก
กลุ่มคนบนยอดเขาฝั่งตรงข้ามกุบไลก็คือตงจั้งและพรรคพวกนั่นเอง แถวนี้มีค่ายมองโกลตั้งอยู่ไม่น้อย หากตงจั้งจะมุดเข้ากระโจมมองโกลไปทีละหลัง กว่าจะหาตัวพบก็คงมืดค่ำ
จึงระดมพลังในกายเปล่งเสียงกู่ร้องยาวออกมา ถ้าโจ้วแป๊ะทงอยู่แถวนี้ต้องได้ยินแน่นอน
เสียงกู่ร้องก้องสะเทือนออกไปหลายลี้ จนแก้วหูนักรบมองโกลดังอื้อ พวกเขาต่างพากันตื่นตะลึง
ครานั้นราชครูกงจักรทองได้พาเซียวเซียงจื่อกับอีกสองสามคนกลับมาอยู่ข้างกายกุบไลแล้ว เพราะดูออกว่าผู้ที่มาคือใคร เกรงว่ากุบไลจะเป็นอันตราย จึงไม่ทันคิดอะไรมาก รีบกลับมาอารักขาในทันที
เมื่อเห็นราชครูกงจักรทองและคนอื่นกลับมาอีกครั้ง กุบไลรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรเพิ่ม ดวงตาเป็นประกายวาววับจ้องมองยอดเขาฝั่งตรงข้าม พลางเอ่ยถามว่า “ราชครู ท่านรู้จักผู้วิเศษผู้นี้หรือ”
ราชครูกงจักรทองเบือนหน้าไปมองยอดเขาฝั่งตรงข้าม ครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “รู้จัก”
“โอ้!” นัยน์ตากุบไลเป็นประกาย แล้วพูดอีกว่า “ถ้าเช่นนั้น ราชครูต้องช่วยแนะนำผู้ที่มีความสามารถลึกล้ำเช่นนี้ให้ข้าได้รู้จักเสียหน่อยแล้ว”
“นี่...” ราชครูกงจักรทองมีท่าทีลำบากใจ ในหัวก็แวบขึ้นมาอีกครั้งถึงภาพที่ตนถูกชายหนุ่มคนนั้นซึ่งถือดาบยาวเอาชนะ
“ทำไมหรือ? มีเรื่องลำบากใจ?” กุบไลมองราชครูกงจักรทอง