เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 285 โจ้วแป๊ะทงปรากฏ
ภายในกระโจมของกุบไล
นักรบมองโกลที่เฝ้าปากกระโจมมิอาจหยุดเฒ่าเคราขาวที่บุกเข้ามาได้ ใจก็อดตกใจไม่ได้ รีบพุ่งเข้าไปในกระโจมพลางตวาดลั่นว่า “บังอาจ!”
สิ้นคำ หอกยาวทั้งสี่เล่มก็พุ่งจ้วงเข้าหาอกเขาพร้อมกัน โจ้วแป๊ะทงยื่นมือซ้ายคว้าปลายหอกทั้งสี่ไว้ในคราวเดียว แล้วหันไปถามราชครูกงจักรทองว่า “หลวงจีนเอ๋ย เอาเนื้อวัวมาให้ข้ากินอีกหน่อยเถิด ข้าหิวจัดเต็มทีแล้ว”
เวลานั้นนักรบมองโกลทั้งสี่ออกแรงดันหอกไปข้างหน้า กลับไม่ขยับแม้แต่นิดเดียว ครั้นออกแรงดึงกลับ ทั้งสี่ก็ออกแรงจนหน้าแดงก่ำ หอกทั้งสี่เล่มราวกับถูกหลอมติดอยู่ในภูเขาเหล็ก ดึงกลับไม่ได้แม้แต่ครึ่งนิ้ว
ราชครูกงจักรทองเห็นแล้วก็แอบขมวดคิ้ว จึงหยิบจานเนื้อวัวบนสำรับขึ้นมาเหวี่ยงไปทางเขาเป็นแนวราบพลางกล่าวว่า “เชิญทานเถิด!”
โจ้วแป๊ะทงใช้มือขวารับไว้ ตั้งจานรองไว้ระดับอก ทันใดนั้นเนื้อวัวชิ้นหนึ่งในจานก็กระโดดขึ้น ลอยเข้าปากเขาอย่างแม่นยำ ราวกับมีชีวิตของมันเอง
กุบไลมองเห็นแล้วสนุกสนาน คิดว่าเขาเล่นกล จึงตบมือร้องชมเสียงหนึ่ง
อย่างที่เขาว่า คนนอกดูแต่ความสนุก คนในดูชั้นเชิง ลำพังกุบไลเพียงเห็นว่าดูสนุกเพลิดเพลินเท่านั้น