เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 284 กระโจมทหาร
ช่วงหลายวันหลังจากนั้น ตงจั้งจงใจฝึกฝนสองพี่น้องลู่เหยาและลู่ชิงอยู่ตลอด เมื่อเจอทหารมองโกลที่ออกมาปล้นชิงเป็นครั้งคราว ปกติตงจั้งจะไม่ลงมือเอง แม้แต่เซียวเหล่งนึ่ง เขาก็ไม่ยอมให้นางลงมือช่วย
ตลอดเวลาปล่อยให้สองพี่น้องลงมือจัดการกันเองเท่านั้น ที่ทำเช่นนี้ย่อมจงใจฝึกความกล้าของทั้งสอง ตงจั้งไม่เหมือนสำนักใหญ่ชื่อดังบางแห่งที่พร่ำสอนว่าฝึกวรยุทธ์ต้องฝึกใจก่อน เน้นขัดเกลาจิตใจอะไรทำนองนั้น
เรื่องพวกนั้นล้วนเป็นของหลอกลวง ถ้าเป็นยุคสงบก็พอว่า แต่นี่คือยุคระส่ำระสาย การขัดเกลาจิตใจหาประโยชน์อันใดมิได้ ใจไม่เหี้ยมโหดก็ยืนหยัดอยู่ไม่ได้ มีวรยุทธ์เต็มตัวแต่พอเจอศัตรูที่ใช้วิธีโหดเหี้ยมเลือดเย็น กลับงัดวิชาออกมาใช้ได้ไม่ถึงครึ่ง แล้วจะฝึกวรยุทธ์ไปเพื่ออะไร
ด้วยเหตุนี้ ตงจั้งจึงให้ทั้งสองฝึกความกล้าก่อน เมื่อมีความกล้าแล้ว ภายภาคหน้าแม้เจอศัตรูที่แข็งแกร่งกว่าตนก็ยังกล้าต่อกร ไม่ใช่เสียขวัญก่อน แล้วถูกตีจนทำอะไรไม่ถูก
ข้อเท็จจริงก็เป็นดังที่ตงจั้งคิด เมื่อลู่เหยาและลู่ชิงเห็นกิริยาของพวกทหารมองโกลที่มือโหดครั้งแรก ความกล้าก็ถูกข่มให้หายไปครึ่งหนึ่ง ฮึกเหิมก็พลอยอ่อนด้อยกว่าฝ่ายตรงข้ามไปหลายส่วน
หลายครั้งถูกทหารมองโกลโอบล้อม เพียงเพราะพวกทหารเลวเหล่านั้นระหว่างต่อสู้ยังเอาแต่พูดจาหยาบคายลามก สองสาวฟังแล้วก็อายจนหน้าเสีย ฝีมือในมือจึงใช้ได้ไม่ถึงครึ่ง เรื่องนี้ช่วยไม่ได้ ผู้หญิงในข้อนี้เป็นฝ่ายเสียเปรียบอยู่แต่เดิม ตงจั้งจึงให้คำแนะนำแก่ทั้งสองเพียงประโยคเดียว