เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 268 งดงามยิ่งนัก
ขณะที่เสียงโห่ร้องดังกึกก้องจนหูอื้อดังขึ้นในโถง เสียงนั้นจึงดึงก๊วยเจ๋งที่ใจลอยอยู่ให้กลับมา ครั้นตั้งสติได้ เขาเห็นทุกคนพากันโห่ร้องด้วยความคึกคักและตะโกนคำว่า ‘จ้าวยุทธ์’ สี่คำนี้ สีหน้ากลับยังมีแววตะลึงอยู่เล็กน้อย
สิ่งที่เห็นนี้ทำให้อึ้งย้งซึ่งเฝ้าสังเกตเขามาตลอดถอนใจในอก แล้วยื่นมือไปจับฝ่ามือสามีพลางกล่าวเสียงอ่อนโยนว่า “พี่เจ๋ง ก้วยยี้ไม่เป็นไรแล้ว”
เพียงคำไม่กี่คำเรียบง่ายนี้กลับทำให้ก๊วยเจ๋งชะงักนิ่งราวกับถูกฟ้าผ่ากลางวันแสก ดวงตาที่ไร้จุดเพ่งพลันกลับมีประกายขึ้นมาทันที ไม่สนใจโถงที่เสียงคนอึกทึกครึกโครม หันขวับไปจ้องดวงตาภรรยาเขม็ง แล้วเอ่ยเสียงสั่นว่า “หยง...หยงเอ๋อร์...เจ้า...พูดจริงเช่นนั้นหรือ?!”
ทว่าสายตานั้นกลับไม่ได้เชื่อคำภรรยามากนัก เพราะเขารู้ว่านางฉลาดเฉียบแหลมมาโดยตลอด การเห็นตนเป็นเช่นนี้ก็อาจเพียงปลอบใจเขาเท่านั้น
เมื่อเห็นเขายังไม่ค่อยเชื่อ อึ้งย้งก็จนใจเล็กน้อย อย่างว่า คนผูกกระดิ่งย่อมต้องเป็นคนแก้เอง จึงเชิดคางไปทางโต๊ะข้าง ๆ ที่ตงจั้งกำลังดื่มสุราอย่างรื่นเริงกับลู่ก้วนยิง แล้วเอ่ยเสียงเบาว่า “หยงเอ๋อร์เคยหลอกพี่เจ๋งเมื่อไร? นั่นสหายตงจั้งเป็นผู้กล่าวเอง”
ตงจั้ง?
ก๊วยเจ๋งหันกลับไปมองโต๊ะข้างกายด้วยความฉงน ครั้นแล้วกลับลุกขึ้นเดินไปโดยไม่ยี่หระสิ่งใด ตื่นเต้นจนสะดุดเก้าอี้ล้มไปหลายตัวก็ไม่รู้ตัว
เมื่อเห็นเขาเสียกิริยาถึงเพียงนั้น ฮักไต้ทงและคนอื่น ๆ ที่โต๊ะจึงอดสงสัยไม่ได้ ถามอึ้งย้งว่า “ประมุขอึ้ง จอมยุทธ์ก๊วยเป็นอะไรไป?”