เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 269 ถ้าเช่นนั้น ข้าก็จะมอบน้ำใจให้เจ้าอีกสักอย่างหนึ่งก็แล้วกัน
ที่หมู่ตึกลู่ ก๊วยเจ๋งเป็นห่วงความปลอดภัยของเอี้ยก้วย จึงออกไปค้นหาตั้งแต่เช้าตรู่ ส่วนอึ้งย้งรู้สึกไม่สบายจึงไม่ได้ออกไปด้วย ก๊วยเจ๋งให้นางพักอยู่ในหมู่ตึกโดยไม่ต้องเป็นห่วง
เวลานี้บรรดาแขกในงานเลี้ยงวีรชนต่างก็พากันออกเดินทางกลับเป็นกลุ่ม ๆ หมู่ตึกลู่ที่เคยคึกคักพลันมีบรรยากาศเงียบเหงาลงถนัดตา
ภายในหมู่ตึก นอกจากแขกที่ทยอยจากไปไม่ขาดสายแล้ว ก็มีเพียงบ่าวในหมู่ตึกไม่กี่คนคอยเก็บกวาดเศษอาหารกับถ้วยชามตะเกียบ
ก๊วยพู้รู้สึกกลัดกลุ้มใจ ครั้นก๊วยเจ๋งออกจากหมู่ตึกไปได้ไม่นานก็ขี่ม้าสีแดงออกมาควบเล่นตระเวนไปเรื่อย ระหว่างทางยังมีผู้คนสัญจรอยู่ไม่น้อย ล้วนเป็นคนที่มาร่วมงานเลี้ยงวีรชนและเพิ่งออกเดินทางกลับ เมื่อจำก๊วยพู้ได้ต่างก็พากันเอ่ยปากทักทาย
ก๊วยพู้ตอบรับทุกคนทีละคน แต่ยิ่งผู้คนกระตือรือร้นมากเท่าใด ในใจนางก็ยิ่งอัดอั้นมากขึ้นเท่านั้น นางอดคิดถึงชายผู้ไม่ยึดติดกรอบผู้นั้นไม่ได้ พอคิดดังนั้นก็บังคับม้าสีแดงมุ่งหน้าไปยังที่ที่แทบไม่มีผู้คนย่างกราย
ยิ่งไปก็ยิ่งเปลี่ยวร้าง ตามเส้นทางที่ผ่านแทบไม่เห็นผู้คนอีก พอไม่มีร่องรอยคน จิตใจนางจึงสงบลงบ้าง แล้วก็ปล่อยให้ม้าสีแดงพาเดินเล่นเรื่อยเปื่อยอย่างไร้จุดหมาย
ฝ่ายราชครูกงจักรทอง เมื่อวานถูกสกัดที่หมู่ตึกลู่จนคับแค้นใจอย่างมาก จึงคิดหาทางพลิกกลับมาเอาชนะตลอดเวลา ไม่ได้ไปไหนไกล ยังวนเวียนอยู่แถวหมู่ตึกลู่