เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 267 จ้าวยุทธ์
เสียงของอาวเอี้ยงฮงเมื่อครู่ไม่ได้เบาเลย หลายคนในงานได้ยินคำว่า “ก้วยยี้” ที่เขาร้อง แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจแต่อย่างใด เพราะไม่รู้ว่าคนนั้นคือใคร มีเพียงไม่กี่คนที่คอยสังเกตเท่านั้นที่ใจวูบขึ้นมา
และก่อนหน้านั้น ตั้งแต่ตอนที่เอี้ยก้วยล้มลงกับพื้นจนลุกไม่ขึ้น ลู่หวู่ซวงกับเฉิงอิงก็พุ่งพรวดออกมาแล้ว ทว่าอาวเอี้ยงฮงยังเร็วกว่า จึงช้อนตัวคนขึ้นมาอุ้มไว้ก่อน
ส่วนก๊วยพู้ไม่ได้มีปฏิกิริยามากนัก เพราะนึกไม่ถึงว่าคนผู้นั้นจะเป็นเอี้ยก้วย
ลู่เหยาที่อยู่บนบันได พอได้ยินเสียงก็ลุกพรวดขึ้นยืนตัวตรง สายตาจับจ้องเอี้ยก้วยที่ลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล พยายามเทียบจากท่วงท่าของเขาเพื่อซ้อนเงาร่างของคนสองคนเข้าด้วยกัน
เดิมทีลู่หวู่ซวงกับเฉิงอิงก็ยังไม่แน่ใจนัก เพียงแค่รู้สึกสะดุดหูกับชื่อนั้นเท่านั้น แต่ตอนนี้พอเห็นก๊วยเจ๋งทำท่าเหมือนคนเสียขวัญ ใจของทั้งคู่ก็พลันหล่นวูบ
ลู่หวู่ซวงเดินตัวสั่นเทิ้มเข้าไปหาก๊วยเจ๋งซึ่งใช้แขนข้างหนึ่งโอบอุ้มอึ้งย้งไว้ เอ่ยว่า “ท่านลุงก๊วย เมื่อครู่คนนั้นใช่เอี้ยก้วยหรือไม่”
เวลานี้เหล่าผู้กล้าในงานเห็นอาวเอี้ยงฮงจากไปด้วย แม้จะไม่รู้สาเหตุ แต่ก็ไม่ลดทอนความยินดีของพวกเขา ทั่วทั้งคฤหาสน์พลันกึกก้องด้วยเสียงโห่ร้องดีใจสนั่นฟ้า
อาจเป็นเพราะภายในงานเสียงดังเกินไป ก๊วยเจ๋งจึงไม่ได้ยินเสียงของลู่หวู่ซวง ใบหน้ายังนิ่งค้างไร้อารมณ์ ลู่หวู่ซวงเห็นเช่นนั้นยังอยากถามซ้ำ แต่อึ้งย้งยื่นนิ้วชี้มากดไว้ที่ริมฝีปากของนางเป็นเชิงบอกว่าอย่าเพิ่งถาม เรื่องนี้ค่อยว่ากันทีหลัง