เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 165 ไร้ภาษาสัตว์ก็จับคนชั่วได้
นอกสุสานหลวง เสียงโห่ร้องสังหารยิ่งนานยิ่งใกล้เข้ามาทุกที
“ฝ่าบาท รีบเสด็จเสนับ!” ผู้บัญชาการองครักษ์พิทักษ์สุสานเอ่ยเสียงตื่นตระหนก “กลุ่มคนชุดดำทะลวงผ่านประตูศิลาเข้ามาแล้ว มีจำนวนอย่างน้อยสามร้อยคนขอรับ!”
ฮ่องเต้ทรงชักกระบี่ “เราไม่ไป”
“ฝ่าบาท หากท่านประทับอยู่ที่นี่จะตกเป็นเป้าหมายของพวกมันนะขอรับ”
“ที่นี่คือสุสานหลวงของเรา และยังเป็นแผ่นดินของเรา หากเรานำทัพหลบหนี แล้วเหล่าทหารด้านนอกจะทำเช่นไร”
เจียงชิงซานเอ่ยเสียงเครียด “ฝ่าบาท ป้องกันอย่างหักโหมมิได้ขอรับ บุรุษอาภรณ์ดำผู้นั้นเพิ่งกล่าวว่ายังเหลือหมุดผนึกขุนเขาอีกหกเล่ม ในเมื่อพวกมันบังอาจบุกรุกสุสานหลวง ย่อมต้องเตรียมการไว้ล่วงหน้าอย่างแน่นอน”
ลู่เฉินโจวเงยหน้าขึ้น “พวกมันมิได้มุ่งเป้ามาที่ฝ่าบาท”
ทุกคนต่างหันไปมองเขา
เขาชี้ไปที่หมุดผนึกขุนเขาย่นพื้น